W czym pomagam
- Pomoc psychologiczna dzieciom 0–6 lat, 7–10 lat oraz młodzieży od 11. roku życia
- Wsparcie i terapia psychologiczna osób dorosłych
- Diagnoza ADHD u dzieci i dorosłych
- Wsparcie dzieci w spektrum autyzmu, z ADHD, FAS, afazją mowy i niepełnosprawnością intelektualną
- Pomoc dzieciom w pieczy zastępczej
- Wsparcie w zaburzeniach lękowych oraz trudnościach emocjonalnych i społecznych
- Trening Umiejętności Społecznych (TUS)
- Wykorzystywanie elementów Dialogu Motywującego oraz Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (TSR)
O mnie
Jestem psychologiem wspierającym dzieci, młodzież i osoby dorosłe. Na co dzień pracuję z młodymi osobami mającymi różnorodne potrzeby emocjonalne, rozwojowe i społeczne, w tym z dziećmi w spektrum autyzmu, z ADHD, FAS, afazją mowy i niepełnosprawnością intelektualną. Mam doświadczenie w pracy z dziećmi przebywającymi w pieczy zastępczej oraz młodzieżą z zaburzeniami lękowymi. Zajmuję się także diagnozą ADHD u dzieci i dorosłych. Szczególnie interesują mnie psychologia okresu okołoporodowego oraz emocjonalne doświadczenia kobiet w ciąży; obszar ten jest moim zainteresowaniem zawodowym.
Wykształcenie i doświadczenie
Ukończyłam studia psychologiczne na Pomorskim Uniwersytecie Medycznym w Szczecinie. Obecnie realizuję studia podyplomowe z przygotowania pedagogicznego dla psychologów. Ukończyłam szkolenia z Treningu Umiejętności Społecznych, Dialogu Motywującego oraz podstawowy kurs Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach. Rozwijam swoje kompetencje, pracując z dziećmi i młodzieżą o zróżnicowanych potrzebach.
Jak pracuję
Kieruję się empatią, uważnością i szacunkiem dla indywidualności każdej osoby. Buduję atmosferę akceptacji i bezpieczeństwa, dostrzegając zarówno trudności, jak i mocne strony oraz zasoby pacjenta. Dobieram formy wsparcia do wieku, potrzeb i możliwości.
Forma spotkań
Spotkania odbywają się stacjonarnie w Szczecinie. Możliwa jest również pomoc online po wcześniejszym uzgodnieniu warunków i ocenie potrzeb pacjenta. W przypadku dzieci i młodzieży specjalista najpierw ocenia, czy dziecko rozumie zasady spotkania, potrafi aktywnie w nim uczestniczyć i jest gotowe do kontaktu zdalnego. Badania wymagające bezpośredniego kontaktu odbywają się stacjonarnie.