W czym pomagam
- Pomoc psychologiczna dzieciom 7–10 lat
- Pomoc psychologiczna dzieciom i młodzieży od 11. roku życia
- Wsparcie osób z niepełnosprawnościami i ze zróżnicowanymi potrzebami rozwojowymi
- Pomoc w trudnościach emocjonalnych, adaptacyjnych i społecznych
- Wsparcie w rozwijaniu umiejętności społecznych
- Konsultacje psychologiczne dla studentów
O mnie
Jestem magistrem psychologii o specjalności klinicznej. Pracuję z dziećmi, młodzieżą i osobami dorosłymi, wspierając je w trudnościach emocjonalnych, społecznych oraz codziennym funkcjonowaniu. Szczególnie ważna jest dla mnie pomoc młodym osobom w wyzwaniach okresu dorastania oraz wsparcie osób z niepełnosprawnościami i zróżnicowanymi potrzebami rozwojowymi. Prowadzę też konsultacje dla studentów doświadczających trudności związanych z życiem akademickim.
Wykształcenie i doświadczenie
Ukończyłam studia magisterskie z psychologii o specjalności klinicznej. Obecnie jestem w trakcie szkolenia w Psychodynamicznym Studium Socjoterapii i Psychoterapii Młodzieży. Pierwsze doświadczenie zdobywałam w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii, wspierając nastolatków w codziennym funkcjonowaniu, rozwijaniu umiejętności społecznych i radzeniu sobie z trudnościami. Obecnie pracuję w dwóch Specjalnych Ośrodkach Szkolno-Wychowawczych, gdzie wspieram dzieci, młodzież i dorosłych z niepełnosprawnościami i zróżnicowanymi potrzebami rozwojowymi. Prowadzę także dyżury pomocy psychologicznej dla studentów.
Jak pracuję
Podstawą mojej pracy jest relacja z pacjentem. Wiem, że sięgnięcie po wsparcie bywa trudne, dlatego stawiam na empatię, szacunek, zrozumienie i poczucie bezpieczeństwa. Wspólnie przyglądamy się potrzebom, doświadczeniom i zasobom danej osoby, poszukując sposobów radzenia sobie z trudnościami dostosowanych do jej sytuacji.
Forma spotkań
Konsultacje odbywają się stacjonarnie w Szczecinie. Możliwa jest również pomoc online po wcześniejszym indywidualnym uzgodnieniu warunków oraz potrzeb pacjenta. W przypadku dzieci i młodzieży spotkania zdalne są możliwe tylko po ocenie, że młoda osoba rozumie zasady kontaktu, potrafi w nim uczestniczyć i jest do niego gotowa. Jeśli ta forma nie jest odpowiednia, zalecane są spotkania stacjonarne lub konsultacje z rodzicami.
